Studio Globo - categorie: Millenniumdoelstellingen

Millenniumdoelstellingen: waar wachten we nog op?

Studio Globo — Tue, 25 May 2010 15:19:00 +0200

De Vlaamse ngo-wereld zet de komende maanden alles op alles voor de Millenniumdoelstellingen. Het ambitieuze plan dat de regeringsleiders maakten om tegen 2015 armoede de wereld uit te helpen, ligt immers ver achter op schema. 2015 DE TIJD LOOPT, een breed platform van ngo's, laat zien dat de wereld nog altijd wacht op resultaat. Daarvoor lanceren we de campagne ‘Wacht Mee'.

In het jaar 2000 besloot de VN in New York dat in 2015 een ambitieus lijstje doelen gehaald moest zijn: de Millenniumdoelstellingen. De politici beloofden dat tegen dan extreme armoede en honger zullen halveren, alle kinderen naar school gaan, we de verspreiding van ziektes als aids en malaria stoppen... Maar tien jaar later wacht de wereld nog altijd op resultaat.

Om een voorbeeld te geven: het aantal vrouwen dat sterft aan zwangerschap, zou met driekwart verminderd worden. Dat is hoog nodig, want nog altijd sterft een half miljoen vrouwen per jaar tijdens de zwangerschap, bevalling of kraamperiode. In Afrika daalde het aantal moedersterftes de afgelopen tien jaar niet significant: voor deze Millenniumdoelstelling werd dus geen vooruitgang geboekt. In Centraal-Afrika loopt er van elke zestien zwangerschappen nog altijd één fataal af.

In september van dit jaar komen de wereldleiders opnieuw bijeen in New York om over de Millenniumdoelstellingen te praten. 2015 DE TIJD LOOPT wil dat ze in actie schieten. Vandaar dat we de campagne ‘Wacht Mee' lanceren.

We vragen iedereen te tonen dat we dringend zitten te wachten op actie van de politici. Dat kan door middel van een filmpje op de speciale website wachtmee.be. Een reeks BV's geeft het goede voorbeeld en toont in onze tv-spot dat ze meewachten. Het gaat onder andere om Roos Van Acker, Stef Wauters, Hadise en Guy Mortier.

Maar de actie vindt niet alleen online plaats. Op 11 september vindt op het Sint-Pietersplein in Gent de Wachtnacht plaats, een spectaculair evenement met onder andere veel live muziek en getuigenissen. Het precieze programma houden we nog eventjes geheim.

Ook voor jongeren staat er heel wat op stapel: de wedstrijd 'Wake up' is op hun lijf geschreven.

Hakim rapt

Studio Globo — Fri, 23 Apr 2010 11:30:00 +0200

Hakim (17) rapt met een groot hart voor iedereen die in actie treedt voor de Millenniumdoelstellingen (MDG's): iedereen gratis naar de basisschool, gelijke rechten voor vrouwen, kindersterfte terugdringen. Deze en nog 5 andere beloften zijn sinds 2000 opgesteld door de Verenigde Naties en ondertekend door wereldleiders ...uit 191 landen. In 2015 moet de wereld klaar zijn met z'n MDG-huiswerk. 60 jongeren trekken nu al aan de alarmbel, vanuit het MDG'15-kamp in Tsjechië. Ook Maks.tv was mee en maakte dit filmpje.

We kunnen en we moeten!

Studio Globo — Thu, 22 Apr 2010 16:16:00 +0200

Op vrijdag 16 april 2010 lanceerden 60 jongeren uit België, Frankrijk, India, Polen, Senegal, Tsjechië en Verenigd Koninkrijk in Praag een oproep tegen armoede. Dit statement vormde het slot van een internationaal jongerenkamp over de Millenniumdoelstellingen.

Geachte heer Van Rompuy, voorzitter van de Europese Raad,

In het begin van dit millennium hebben verschillende landen over heel de wereld een verklaring afgelegd om de leefomstandigheden van miljoenen mensen te verbeteren. Nu, tien jaar later, zijn wij, in het kader van een door de Europese Unie gesteund educatief project met 60 studenten vanuit 7 landen en 3 continenten in Praag samengekomen om de regeringleiders er bij stil te laten staan dat wij de eerste generatie zijn die de kennis, vaardigheden én middelen hebben om die 8 Millenniumdoelstellingen te bereiken. We schreeuwen om rechtvaardigheid, roep met ons mee!

We beseffen en erkennen onze verantwoordelijkheid daarin; deel dat met ons!
We willen de wereld veranderen; doe mee met ons en maak er werk van! Dat is ons statement. Wij als jonge mensen willen daarmee de politici over heel de wereld oproepen om de vooropgestelde Millenniumdoelstellingen te bereiken. Jonge mensen zijn wereldburgers en kunnen een veelbetekenende rol spelen bij het verspreiden van deze MDG’s. Maar overheden, media en evenzeer opvoeders hebben de taak te verzekeren dat iedereen in elk land op de hoogte is en zich bewust is van de betekenis van deze MDG’s en de belangrijke rol die zij spelen in de wereldontwikkeling.

Onderwijs is een elementair mensenrecht en moet toegankelijk zijn voor iedereen. Dankzij onderwijs hebben mensen de kans zich te ontplooien, kunnen ze zelf beslissingen nemen en zijn ze verantwoordelijk voor hun eigen ontwikkeling. Kwaliteitsvolle opleidingen kunnen er voor zorgen dat moeder- en kindersterfte worden teruggedrongen. Goed onderwijs kan tevens de verspreiding van ziektes zoals HIV/Aids en malaria verminderen. We doen op jullie, onze regeringen, beroep om te investeren in onderwijs over de hele wereld!

Onze generatie is bezorgd over het onverantwoord gebruik van de natuurlijke bronnen door zowel overheden, bedrijven en particulieren. Duurzame ontwikkeling moet als hoge prioriteit worden ingeschreven in het regerings- en bedrijfsbeleid. Op die manier moet het gevaar voor een drastische klimaatverandering worden geneutraliseerd.

Regeringen moeten corruptie bannen opdat deze doelstellingen kunnen worden bewerkstelligd. Daarenboven moeten overheden ook samenwerken om op die manier oplossingen te vinden voor al de wereldproblemen waar we de dag van vandaag mee te maken hebben. De ontwikkelingslanden moeten evenwaardige partners worden wat betreft het mondiale handelsbeleid.

Discriminatie op basis van geslacht, religie, etnische afkomst, ras, nationaliteit en wereldvisie moet worden uitgeroeid!

Vrede is de basisvoorwaarde voor ontwikkeling. Dit moet, volgens ons, worden toegevoegd aan de Millenniumverklaring. De internationale gemeenschap moet zijn krachten bundelen en inspanningen versterken om het gebruik van wapens te verminderen en de rechten van de mensen wereldwijd te verzekeren.

Mijnheer Van Rompuy, als toekomstige burgers van Europa maken we ons zorgen over het welzijn van de wereld. Dit is ons statement, van ons, jonge burgers, aan politici over de hele wereld. Wij roepen op de MDG’s te bereiken zoals beloofd werd in 2000. Toekomstige generaties zullen oordelen over hoe wij nu gehandeld hebben. Zullen wij de generatie zijn die toekeken hoe één miljoen vrouwen elk jaar stierven tijdens de bevalling? Zullen wij de generatie zijn die miljoenen mensen lieten omkomen aan ziektes waarvan de middelen voor handen waren om ze te behandelen? Zeg ons niet dat we niets tegen dit onrecht kunnen doen!

We kunnen en we moeten!!

Reflectie over het internationale jongerenkamp MDG'15

MDG15 Jongerenkamp Praag — Tue, 20 Apr 2010 17:21:00 +0200

Toen ik dit wou schrijven, wou ik direct het woord 'reflectie' in de titel gebruiken. Het was intuïtief, maar na de definitie van dit woord te zien, snapte ik waarom. "Het is een manier om ervaringen te begrijpen en te analyseren en er betekenis aan te geven. Reflectie is het proces waarbij informatie wordt omgezet in betekenis." En dat is precies wat ik wil en zal doen.

Toen ik voor het eerst hoorde dat ik naar Praag ging, deed het mij eigenlijk niet zo veel. Waarschijnlijk omdat ik het nog niet echt besefte, maar deels ook omdat toen ik dit te horen kreeg, het nog een jaar wachten was.
Naarmate April 2010 dichterbij kwam, kregen we meer informatie. Zo kregen we telefoontjes van Studio Globo met meer informatie, en vanaf toen, begon het aftellen. Na een paar weken hadden we onze eerste samenkomst met de Belgische groep. Het was - zoals altijd - zo verschrikkelijk raar om plots in een groep te zitten met mensen die je helemaal niet kent (behalve één iemand die samen op school zat). Noch de begeleiders, noch de mede-studenten. Gelukkig hadden de begeleiders, Jan en Katlijn, de oh zo cliché en oh zo originele kennismakings spelletjes bedacht, maar deze spelletjes waren oh zo effectief. Na deze eerste bijeenkomst zat mijn gevoel uitermate goed, en kon Praag maar niet snel genoeg komen. Tussen de eerste samenkomst en Praag, was er nog één 'meeting'. Deze was in Brussel en was vooral bedoeld om foto's te trekken van Brussel voor onze presentatie van en door de Belgische kandidaten voor de andere landen. In Brussel was het zo veel plezier, en zaaide bij ons allemaal de onrust en nieuwsgierigheid van het kamp. Het plan was ook dat we allemaal samen gingen eten bij Katlijn thuis. Voor jullie is dit misschien een bijzonder saai detail, maar voor mij gaf dat een zeer goed gevoel. Het gaf het gevoel dat de begeleiders vrienden waren en niet enkel de saaie 'opvoeders'.

Eenmaal 10 April was het zover, de dag dat we vertrekken. In het begin voelde het weer wat raar aan, en onwennig. We hadden elkaar tenslotte nog maar 2 keer gezien. Toen leerde we ook de filmcrew, Sofie en Thomas kennen. Zij gingen mee om beeldmateriaal op te nemen. Eenmaal op de vlieger, liep de boel al lekker los tussen de Belgen. In het vliegtuig zaten ook de Fransen. Dit was nogal raar omdat er geen 'officiële' kennismaking was, je zag ze gewoon. Het was een beetje zoals twee dieren die elkaar van ver bekijken en besnuffelen.
Eenmaal aangekomen zagen we dan ook de Senegalezen en de organisatoren van het Kamp. De locatie van het kamp was zo een 70 kilometer, wat wil zeggen dat het toch een tijdje rijden was - zo een anderhalf uur om precies te zijn. Deze bus was ook weer heel ingedeeld in landen omdat de Belgen, Fransen en Senegalezen elkaar eigenlijk nog niet echt deftig hadden gesproken.
Op het kamp was het eerst eten - dat trouwens afschuwelijk was - en de kamer indeling. Ik zat samen met mijn 'Belgische vriend' maar we moesten onze kamer delen met 2 Tsjechen en 2 Senegalezen. In het prille begin was dit écht raar. Het is sowieso al raar om met 4 andere mensen in één kamer te slapen. Daar kwam nog eens bij dat we elk een andere taal spraken, en de drempel dus veel hoger ligt om te praten met elkaar. 'S avonds kregen we zoals elke avond een presentatie over bepaalde landen en daarna was het al gauw slaaptijd, wat niet zo moeilijk was omdat een reis altijd vermoeiend is.
Toen we in bed lagen, begon het 'socializen'. Al gauw ging het gesprek over Praag, naar een gesprek over de Europese Unie. Toen vielen twee dingen mij op: Het is niet normaal voor kinderen tussen de 16-18 dat ze graag en met volle enthousiasme over politiek praten in bed om 2 uur 's nachts. En dat de Tsjechen - met wie we aan het praten waren - een heel ander zicht dan ons, de Belgen, hadden. Zij zagen de Europese Unie al snel als een organisatie die vergeleken kon worden met het communisme. Bij ons zouden we dat zelf niet durven denken, en zien wij de Europese Unie helemaal anders. Wat ik dus wil zeggen is dat culturen écht wel anders denken, en dat bij bevoorbeeld de Tsjechen, het communisme nog zo veel meer leeft dan verwacht. Vanaf toen was het echt een keerpunt, van saaiheid en onwennig naar een geweldig kamp!

We kregen vaak workshops rond zeer boeiende dingen zoals de Universele Mensenrechten, kindersterfte, kinderrechten, onderwijs, de – uiteraard niet uit te sluiten - 8 millenniumdoelstellingen enzovoort. Hier weer zag je de culturele verschillen. Het was ook zo ongelooflijk interessant om met andere culturen te debatteren en discussiëren. Overdag was het eigenlijk behoorlijk hard werk. Ik heb dan ook veel het gevoel gehad dat het een schoolweek was, maar dan wel duizend keer leuker. Het gevolg hiervan was dat gesprekken met mensen dan vooral ook ging over de activiteiten die bezig waren. Maar al snel hadden we hier een oplossing voor: sociaal doen na de activiteiten. Nogal voor de hand liggend, maar je moet dan ook weten dat de activiteiten vaak gedaan waren tussen 11-12 uur, en dat de nachten al snel uitliepen tot 2-4 uur. dat was dus 4 uur slapen, aangezien het vroeg opstaan geblazen was!
Een van de meest interessantste activiteiten die we gedaan hebben was 'Global Café'. Het concept bestond uit véél tafels, die in het begin gevuld waren met de helft van één land. Iedere tafel moest dan discussiëren over verschillende stellingen. Zoals: "Hoe zal de wereld er in 2035 eruitzien", "wie zullen de grootste spelers zijn", "wat zijn jullie rol hierin", enzovoort. Onze 'gedachtengang' moesten we dan opschrijven op een groot A1 blad. Na een half uur, moest elk individu van de tafel, naar een andere tafel, om daar 'zijn' tafel te 'vertegenwoordigen'. En zo zag je zeer visueel, hoe elk land, elk idee, elk ideologie zo mooi in elkaar kon vloeien. Het gaf ook zo een enorme kick om die vrijdag onze voorstelling in Praag te zien. Beseffen dat dit door ons, jonge studenten, in elkaar gestoken is geweest, en dat we zo'n 800 tal mensen in totaal hebben kunnen berijken. Beseffen dat dit nut had, een bedoeling. Beseffen dat de zin in de statement: "because we can - we must" daadwerkelijk een waarheid is.

Parallel met deze interessantigheden, ging het 'socializen'. In het begin was het zeer begrensd. Je zag dit ook bijvoorbeeld door het avondeten, waar elk land aan een tafel zat. Maar hoe meer de tijd vorderde, hoe minder goed je kon zien waar welke landen zaten. Zo ging iedereen vaak bij iemand anders gaan zitten. De monitors gingen ook vaak bij de studenten zitten, wat ook een zeer goed signaal gaf voor mij. En de late avonden waren voor ons ook zo heerlijk. Het was de perfecte rust na de lange activiteiten.
Wat ik ook nooit zal vergeten is hoe elk persoon zo interessant was. Elk persoon die daar was had iets te zeggen, had een mening, had een doel, kon veel vertellen, en was zo volwassen. Aangezien ik zo graag praat en zo geïnteresseerd ben in politiek, cultuur en zo veel meer, was dit voor mij een echte openbaring. Zo zaten eens ik en een paar mensen te genieten van de zon op de bankjes. Een van die mensen was een engels meisje, die een boek aan het lezen was over de Franse Revolutie voor school, maar niet tegen haar zin. Zo werd het al gauw een uitwisseling van dingen die we elk wisten over de Franse Revolutie, en hebben we zo een uur gepraat over de impact die de Fransen en de Franse Revolutie hadden in België. Het viel mij dan ook weer direct op dat dit geen evidentie is dat wij dat graag doen.
De mensen groeiden zo ongeloof naar elkaar. Ik denk dat bijvoorbeeld iemand die de laatste dag gekomen zou zijn, niet zou geloven dat dit een groep was van 7 verschillende nationaliteiten.
Het is dan ook meer dan logisch dat het afscheid zo hartverscheurend was. Het was echt pijnlijk om de mensen te verlaten, vooral omdat je weet dat het er dik inzit dat je ze nooit meer ziet. Het gemis werd wel al snel gestopt, want - en het is de eerste keer dat Facebook echt nut had - Facebook bracht ons allemaal terug. We zijn nu wel maar 2 dagen verder, maar ik heb nog steeds contact met mensen uit Tsjechië, Engeland, Senegal, Indië, Polen en Frankrijk.

Het is een kamp dat ik nooit zal vergeten, en zelf nooit zou kunnen vergeten. Het is één van de grootste ervaringen in mijn kort leven. En ik hoop ten zeerste, dat er ooit een internationale reünie zal komen, omdat ik ieder van deze mensen terug wil zien.

Bedankingen zijn altijd zo melig, maar ik wil echt onze begeleiders bedanken, Jan en Katlijn, Studio Globo, de Europese Unie voor de financiering, Stijn van Maks!, Sofie en Thomas van de filmcrew, de oranisatoren en vooral de deelnemende mensen die het plezier maakten.
Bedankt voor deze prachtige ervaring die ons zo veel rijker heeft gemaakt,
Rémy

Eerste 'werkdag'

MDG15 Jongerenkamp Praag — Tue, 13 Apr 2010 20:07:00 +0200

Zoals elke morgen staat er om 8 uur in de eetzaal een uitgebreid ontbijt op ons te wachten. In tegenstelling tot de twee vorige dagen was het vandaag een 'echte werkdag'. Hiermee bedoelen we dat we ons volledig focusten op de millenniumdoelstellingen.

De ochtend werd ingezet door een 'opening' gespeeld door onze begeleiders alias "Herman & Hermien". In deze 20 minuten kregen we een humoristische voorstelling van Polen en Groot-Brittannië.
Onze voormiddag bestond vooral uit het bekijken van filmpjes gevolgd door groepsdiscussies en meningen die we met elkaar deelden. Het was interessant om het denkpatroon van de andere culturen te ontdekken. We namen de milenniumdoelstelling niet elk apart onder de loep, maar het was een algemene bespreking van de mensen- en kinderrechten.

De namiddag werd geopend door een inleidingsspel - waarbij we een krottenwoning moesten bouwen - te spelen.
Na dit korte 'spel' moesten we werken in de "statement groups". Deze zullen elk een creatief deel moeten vervullen in de presentatie die op vrijdag zal plaatsvinden. Ze werden dan ingedeeld als volgt: dans & muziek, straattheater, video, pers en decoratie.

Zoals gewoonlijk werd de dag afgesloten met een culturele avond gevolgd door een klein fuifje. Deze avond mochten we de cultuur van Groot-Brittannië en Polen opsnuiven. De Engelse cultuur werd door ons zeer goed aangenomen.

Praagse groetjes,
Sarah, Rémy, Hakim, Mariet, Annelies, Annelien, Steffi, Jullie, Jan & Katlijn.

Praag, een sprookjesachtige stad

MDG15 Jongerenkamp Praag — Tue, 13 Apr 2010 08:04:00 +0200

Vroeg was onze dag wel, maar achteraf gezien was het zéker de moeite waard. Op het programma stond een daguitstap naar Praag, de cultuur van Tsjechië opsnuiven. Van de avond ervoor werd het al duidelijk dat het een lange en vermoeiende dag zou worden, met als indeling een spel, rondleiding en een boottocht.

'T was wel even op de bus zitten, aangezien we op een afstand van 70 kilometer van deze hoofdstad verblijven. De bustocht was nogal 'doods', maar niet voor lang want na enkele minuten kwam er al een zangboekje tevoorschijn. Dit ging gepaard met breinaalden die dienenen om een Europese vlag te maken. We willen Europa toch kunnen bedanken op de een of andere manier voor deze gratis reis.

Eens toegekomen, werd het spel uitgelegd. Gedurende de hele week moeten we met een badge rondlopen, waar onze naam; onze Belgische vlag en een gekleurd bolletje op de achterzijde die onze groep aanduid, op afgebeeld. In het begin vonden we die vaste groepsindeling wat onwennig, maar achteraf gezien is het wel goed dat we gemengd werden. Op die manier leerden we veel verschillende mensen kennen, met elk een andere taal, wat zeer verrijkend voor onze talenkennis is. Het spel bestond uit allerlei opdrachten, om Praag en onze teamgenoten te leren kennen.
Na de picknick stond er voor ons een verassing klaar, namelijk een boottocht op de Vltava. Het was een klassieke boottocht op het dak van de boot, maar eindigde op een gezellige babbel gepaard met een warme tas thee die onze lichamen verwarmden in de boot.
Hierna wachtten 3 gidsen (waarvan 2 Engelsen en 1 Franse) ons op. Van hun kregen we een interessante rondleiding doorheen de historische monumenten van Praag.
Eens deze culturele wandeling gedaan was, juichte iedereen bij het horen dat we een uurtje vrije tijd kregen. Voor ieder van ons was het wel wat raar om in Kronen te rekenen, aangezien 1 euro overeenkomt met zo een 25 kronen.

's Avonds hadden we nog een zware avond voor de boeg. De avond werd ingezet door Afrikaanse muzikanten en geëindigd door een voorstelling over de cultuur van de Tsjechen, door hunzelf.

Iedereen was zo moe van de lange dag dat onze oogjes al snel toevielen.

Praagse groetjes,
Sarah, Rémy, Hakim, Mariet, Annelies, Annelien, Steffi, Jullie, Jan & Katlijn.

Op weg naar onze bestemming...

MDG15 Jongerenkamp Praag — Sun, 11 Apr 2010 21:03:00 +0200

Samen met 8 Vlaamse jongeren gaan we met verschillende culturen werken aan een statement omtrent de Mileniumdoelstellingen. Deze zouden theoretisch gezien tegen 2015 gerealiseerd moeten worden. Het is dus 5 voor twaalf, de klok tikt, hoog tijd om de politici wakker te maken.
Gedurende het internationale jongerenkamp dat in Praag (Tjechië) plaatsvindt, gaan we aan de hand van allerhande activiteiten hieromtrent een beter beeld op proberen te krijgen. Het doel van het kamp is dat we aan het einde van deze week een algemeen statement aan de internationale politiek en pers kunnen voorleggen. Het gehele evenement dat op vrijdag in het centrum van Praag plaatsvindt bestaat niet enkel uit saaie tekst, maar ook uit dans, muziek, fotografie, film, en nog zo veel meer.

Iedereen van ons had wel kriebels in zijn buik om naar het onbekende te vliegen: we komen namelijk in een onbekend gebied, onbekende taal, onbekende culturen terecht; want er nemen 7 verschillende landen deel aan dit project.
Na anderhalf uur vliegen kwamen we al toe in een heel ander deel van Europa. Toen we toekwamen in de luchthaven van Praag, maakten we al kennis met 3 deelnemende landen: Frankrijk - waar we samen mee in het vliegtuig zaten - Engeland en Senegal. Met hun stapten we ook de bus op, richting de kampplaats, dat zich 70 kilometer van Praag bevindt.

Toen we aankwamen werd het 'culinaire' eten ons al geserveerd. Na het eten mochten we onze valiezen uitpakken en kennis maken met onze kamergenoten. Het was een beetje vreemd, omdat we gemixed werden met andere landen. Dit wil dus zeggen dat een gemeenschappelijke taal spreken geen evidentie is.

Eens goed geïnstalleerd werden we ondergedompeld in een culture avond waarbij de zeven landen zich kort voorstelden. Last but not least, kwamen de Belgen als laatst, en vooral dat laatste, want het werd met dansende ambiance geëindigd.

Hierbij ronden we dan ook onze eerste dag af, die een begin is van een goede week.

Praagse groetjes,
Sarah, Rémy, Hakim, Mariet, Annelies, Annelien, Steffi, Jullie, Jan & Katlijn.

nog 1 keer slapen

MDG15 Jongerenkamp Praag — Fri, 09 Apr 2010 16:12:00 +0200

Het is bijna zover, morgen vertrekken we met een achttal jongeren naar Praag. Ze wonnen allemaal een wedstrijd ingericht door Studio Globo. Een week lang zullen ze rond de millenniumdoelstellingen werken. Apotheose wordt het 'statement van Praag'.

Obama heeft zijn hielen nog niet gelicht of wij komen eraan. Twee jongens en zes meisjes die dit of vorig schooljaar een bijzondere inspanningen leverden om de mdg's op hun school en omgeving bekend te maken. De ene rapte, anderen maakten een rijdend koor, weer anderen fietsten van Gent naar Lille, er waren er die de regionale televisie kaapten voor een avond,... Alle acties hadden maar één doel, duidelijk maken dat de millenniumdoelstellingen bestaan en dat het belangrijk is dat we ze halen. Dit alles kaderde in het project MDG15. Een project gesubsidieerd door de Europese Unie en op poten gezet door Studio Globo en partners uit Polen, Tjechië, Frankrijk, India, Senegal en Groot-Brittannië. Elk land vaardigt volgende week tussen de vijf en tien jongeren af naar Praag. Daar zal nog een week intensief rond de millenniumdoelstellingen worden gewerkt. Apotheose wordt een happening in Praag waarbij zo veel mogelijk mensen nog eens met de neus op het belang van de millenniumdoelstelling worden gedrukt. In de loop van de week wordt oa een circusvoorstelling in elkaar gestoken, nieuwe rapnummers gecomponeerd een film gemaakt (samen met de Wereldmediatheek uit Antwerpen), allemaal rond de millenniumdoelstelling. We zullen jullie hier op de hoogte houden van onze vorderingen.

Saved by the bell

Studio Globo — Thu, 10 Sep 2009 22:35:00 +0200

Leerlingen zijn soms opgelucht als ze de bel horen en naar huis kunnen, ze ondervinden letterlijk het "saved by the bell"-gevoel. Maar meer dan 100 miljoen kinderen horen vandaag de schoolbel niet luiden. Ook zij zouden graag de kans krijgen om onderwijs te volgen. Voor hen krijgen de woorden "saved by the bell" een heel andere betekenis...

Studio Globo organiseert daarom voor de 3de maal de symbolische actie "Saved by the bell", naar aanleiding van de Internationale Dag van de Leerkracht. Luid samen met ons de schoolbel op maandag 5 oktober om 15u en vraag op die manier aandacht voor het belang van onderwijs, wereldwijd.
Luid de schoolbel voor het recht op onderwijs!

Kom op voor het recht op onderwijs voor iedereen en doe mee met je klas of school!

Geef het belmoment vorm dankzij de tips en lessuggesties van Studio Globo. Die zijn aangepast aan de leeftijd van je leerlingen en geven de Werelddag van de Leerkracht een mondiaal tintje. Je vindt de lessuggesties op www.savedbythebell.be .

In 2008 deden zo'n 65.000 leerlingen mee, luid met ons mee op 5 oktober 2009?
Registreer u dan zeker op www.savedbythebell.be.

Start campagne Waardig Werk

Studio Globo — Wed, 22 Oct 2008 21:54:00 +0200

Waardig werk - een fatsoenlijk loon en sociale bescherming - is de hefboom om de Millenniumdoelstellingen te realiseren. Daarom voeren ngo's en vakbondende komende twee jaar samen campagne voor waardig werk wereldwijd.

11.11.11 , koepel van de Vlaamse Noord-Zuidbeweging - waar ook Studio Globo lid van is - bijt op vrijdag 24 oktober de spits af met 'schaftijd'.

Vrijdag 24 oktober: Vrijdag Schaftdag!

Schaft mee voor Waardig Werk
Ben je net als 11.11.11 verontwaardigd over de uitbuiting van werknemers? Toon dat door op 24 oktober mee te schaften.

Iedereen kan meedoen door zelf een schafttijd te organiseren.
Dat kan overal waar mensen samen aan tafel zitten: tijdens de middagpauze op je werkplek, in de kantine of cafetaria, op café of restaurant, in de school of het studentenrestaurant, op een eetfeest of evenement of zelfs op een gewone vergadering.
Met placemats, massafolders, pins en affiches tover je in een wip elk ‘eetmoment' om tot een Schafttijd. Iedereen die aan tafel aanschuift, maakt kennis met de actie.. Wie overtuigd is dat waardig werk een basisrecht is voor iedereen, kan dat tonen door de pin te dragen.